Nga Redaksia – Deklaratat e fundit nga Moska mbi armëpushimin SHBA–Iran kanë ngjallur debat të gjerë ndërkombëtar, duke e paraqitur këtë zhvillim jo si fitore amerikane, por si një “disfatë shkatërruese” për Uashingtonin. Ky vlerësim, i bërë nga zëdhënësja e Ministrisë së Jashtme ruse Maria Zakharova, pasqyron më shumë një qëndrim politik sesa një analizë thjesht ushtarake të situatës.
Sipas mediave ruse dhe burimeve diplomatike, retorika e Moskës synon të sfidojë narrativën amerikane të “fitores strategjike” në rajon, duke theksuar se realiteti në terren është shumë më kompleks dhe më pak i favorshëm për SHBA-në sesa pretendohet nga administrata e Washingtonit.
Raportimet ndërkombëtare flasin për dëme të mëdha në infrastrukturën ushtarake dhe civile të Iranit, përfshirë goditje të përsëritura ndaj bazave ajrore, objekteve energjetike dhe rrjeteve logjistike. Megjithatë, pavarësisht këtij presioni, Irani nuk ka pësuar kolaps institucional dhe nuk ka pasur ndryshim regjimi.
Nga ana tjetër, Irani ka arritur të godasë disa baza amerikane në rajon dhe të shkaktojë dëme të konsiderueshme në infrastrukturën e aleatëve të SHBA-së në Gjirin Persik dhe Izrael, duke treguar se konflikti ka qenë i ndërsjellë dhe jo njëanshëm dominues.
Në këtë kontekst, Rusia argumenton se asnjëra palë nuk ka arritur objektivat strategjike të deklaruara publikisht.
Deklaratat e zyrtarëve amerikanë, përfshirë ato të ish-zyrtarëve të sigurisë si Pete Hegseth, kanë theksuar se SHBA ka arritur “fitore historike dhe dërrmuese” në frenimin e kapaciteteve ushtarake iraniane. Megjithatë, realiteti në terren mbetet i debatueshëm, pasi Irani ende ruan kapacitete të rëndësishme raketore, dronësh dhe rezervash strategjike.
Ndërkohë, ish-presidenti amerikan Donald Trump ka deklaruar më herët se opsionet ushtarake ishin në tryezë, por përshkallëzimi i mëtejshëm do të kishte pasoja katastrofike për të gjithë rajonin, përfshirë infrastrukturën energjetike dhe ekonomike.
Sipas analizës së Moskës, armëpushimi nuk përfaqëson një fitore të pastër për Uashingtonin për disa arsye:
- Irani nuk u shkatërrua ushtarakisht dhe mbeti funksional si shtet
- Nuk ndodhi ndryshimi i regjimit, që shpesh ishte një objektiv i nënkuptuar strategjik
- SHBA nuk arriti të eliminojë kapacitetet bërthamore apo raketore iraniane
- Aleatët rajonalë të SHBA-së pësuan dëme të ndjeshme
- Konflikti u mbyll me negociata, jo me kapitullim të palës kundërshtare
Në këtë kuptim, Rusia e paraqet armëpushimin si një rezultat të detyruar nga realiteti ushtarak dhe politik, jo si triumf të njëanshëm amerikan.
Kjo retorikë lidhet edhe me rivalitetin e vazhdueshëm mes Moskës dhe Uashingtonit, ku çdo konflikt global shihet si pjesë e një loje më të gjerë ndikimi. Rusia përfiton politikisht duke theksuar kufizimet e fuqisë amerikane dhe duke forcuar narrativën e një bote multipolare.
Në këtë kuadër, Moska synon të tregojë se SHBA nuk është më në gjendje të imponojë vullnetin e saj pa kosto të larta ushtarake dhe politike.
Armëpushimi SHBA–Iran mbetet një situatë e paqartë strategjike. Asnjëra palë nuk ka arritur një fitore të plotë, ndërsa dëmet janë shpërndarë në disa fronte. Vlerësimi rus si “disfatë shkatërruese” për SHBA është më shumë një deklaratë politike në kuadër të rivalitetit global sesa një përfundim i thjeshtë ushtarak.
E ardhmja e konfliktit do të varet nga negociatat dhe zhvillimet e mëtejshme diplomatike, ndërsa balanca e fuqisë në Lindjen e Mesme mbetet ende e paqëndrueshme.